บ้านมีกฎ 2
ช่วง
สองสามวันแรกผมยังจำได้ เพราะว่านายแทบจะไม่ได้ไปไหนเลยคอยป้วนๆเปี้ยนๆอยู่กับผมทั้งวันบอกตรงๆนะ
ตอนนั้นผมรู้สึกอึดอัดปนอบอุ่นยังไงๆชอบกล นายคอยจับตาดูผมตลอดเวลา ไม่ว่าผมจะทำอะไรจะได้ยินเสียงของนาย
ไล่หลังมาว่า ..เตียน ไม่นะ ห้ามทำนะ.ตรงนี้ไม่ได้นะ ตรงนั้นก็ไม่ได้อีกนะ
ต้องตรงนี้นะต้องตรงนี้ก็จะอะไรซักอีกละ
ครับเรื่องหนักๆเบาๆของผมนั้นเอง โถ่นายก็ผมยังเป็นลูกหมาอยู่นี้ครับ ผมบ่นอยู่ในใจ
และเนื่องจากผมเป็นสมาชิกใหม่ในบ้านนาย
ผมก็ยังไม่รู้ว่าจะต้องทำธุระส่วนตัวตรงไหนด้วย ก็ขอเลือกที่ใกล้ๆไว้ก่อนละ
แถมตัวผมเองก็ยังเป็นลูกหมาอยู่ซะด้วยก็ปวดฉี่ปวดอึอยู่บ่อยๆเป็นธรรมดาละครับโชคดีของผมที่มีนายที่รู้ใจ
เพราะผม จะเห็นนายตลอดเวลาแถบทุกครั้งที่ผมรู้สึกปวดแต่ก็มีอยู่หลายครั้งอยู่เหมือนกันที่ผมไม่รู้สึกปวดซักกะหน่อยแต่นายก็จะ
เคี่ยวเข็ญให้ผมทำให้ได้ บอกตรงๆนะหงุดหงิดเหมือนกันในช่วงแรกแต่มาตอนหลังก็พอจะเริ่มเข้าใจในตัวนายมากขึ้น
เพราะผมเดาว่านายคงอยากจะให้ผมทำธุระส่วนตัวของผมอย่างเป็นที่เป็นทางนั้นเอง
ด้วยความเป็นลูกหมาของผมนี่แหละจึงมักปวดอึและปวดฉี่อยู่บ่อยๆทั้งวันและทุกครั้งที่ผมแสดงท่าทางว่ากำลังจะปล่อย
ออกมาแล้วผมก็จะเห็นนายวิ่งแจ้นมาเลยพร้อมกับกระดาษหนังสือพิมพ์มาบึกใหญ่ๆปึกหนึงพร้อมกับพูดกับผมว่ามา
บักเตียนตรงนี้ๆนะตรงนี้ ..ดี ...ดีมาก..นายจะพูดตอนผมฉี่หรืออึใส่หนังสือพิมพ์ที่นายเตรียมไว้ให้นายจะมีถาด
พลาสติกใหญ่เท่าขนาดหนังสือพิมพ์ เมื่อกางออกมา เสร็จแล้วนายก็จะปูด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์ไว้ตอนบนเห็นนายบอกว่า
ซื้อถาดมาจากแม็คโครอะไรนี่แหละราคาประมาณสองร้อยกว่าบาทนายบอกว่าไม่แพงเลยแถมใช้สะดวกแล้วก็ล้าง
ทำความสะอาดง่ายด้วย เรียกว่าใช้คุ้มค่าเลยละครับ
ช่วงแรกๆมีอยู่บ่อยครั้งครับที่นายเตรียมหนังสือพิมพ์มาไม่ทัน
ผลหรือครับก็ตรงนี้กองตรงนั้นกองรอบๆถาดพลาสติกนั้น
แหละแหม...พูดก็พูดเถอะนะนายไอ้ตอนนั้นนะผมไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมนายต้องไปเอาหนังสือพิมพ์มาทุกครั้งที่ผมปวด
ฉี่กับปวดอึโดยส่วนตัวผมเองก็ไม่ชอบอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ด้วยเพราะว่าไม่มีข่าวหมาหมาอย่างที่ผมอยากอ่านนะครับ
ก็เลยเข้าไม่ถึงความต้องการของนายในขณะนั้น แต่ในที่สุด บักเตียนก็ทำได้ครับนาย
ปล.
ทุกวันนี้ทุกครั้งที่นายปล่อยผมออกมาวิ่งเล่น อันดับแรกเลยที่ผมจะต้องทำคือต้องไปฉี่ก่อนและหลังจากฉี่เสร็จนาย
จะ ใช้หนังสือพิมพ์วางทับไปบนหนังสือพิมพ์ที่วางอยู่ก่อนแล้ว เมื่อนายปูกระดาษหนังสือพิมพ์ทับอันเก่าเสร็จ
ก็เหมือนรู้ใจนายละครับผมก็จะไปอึทันที ผมดูแววตานายออกนา...นายภูมิใจใช่ใหมล่า..แต่ว่าที่นายภูมิใจนี้
ตัวผม.
....บักเตียน..หรือว่าตัวนายเองกันแน่ ไอ้นี่ผมยังสงสัยอยู่เหมือนกันนะครับนาย
