บ้านใหม่..นายใหม่
วันนี้เมื่อ
2 เดือนที่แล้วเห็นจะได้
ผมได้พบกับนายคนใหม่ครับ วันนั้นนายมาที่บ้านหลังที่ผมเคยอยู่ นายมาคนเดียวและหลังจากที่ผมได้คลุกคลีอยู่กับนายสักพักใหญ่ๆแล้ว
นายจึงได้พาผมขึ้นรถเพื่อที่จะกลับบ้าน ตลอดเวลาที่อยู่ในรถ ผมยังจำถึงความรู้สึกแบบนั้นได้ดี
รู้สึกหวั่นๆหวาดกลัวอะไรชอบกล ชีวิตเราจะเป็นอย่างไรต่อไปหนอ...ผมคิดในตอนนั้น
และช่วงเวลาที่ ผมนั่งหมอบอยู่ที่เบาะคู่หน้ากับนายนั้นผมก็นั่งแบบเงียบๆมาตลอดทางจนรถมาจอดอยู่ที่บ้านหลังหนึ่งซึ่งดูร่มรื่นดี
ผมชอบนะต้นไม้ก็เยอะด้วยน่าสนุกแน่ผมคิดในขณะนั้น นายอุ้มผมลงจากรถแล้วปล่อยผมสำรวจบ้านของนายตามใจผมโดยมีนายคอยเดินติดตามผมทุกฝีก้าว
ผมค่อยๆสำรวจบ้านของนายตั้งแต่หน้าบ้านจนหลังบ้านรู้สึกชอบมากเพราะดูสะอาดดีทั้งในบ้านและนอกบ้าน
เห็นนายบอกว่าบ้านของนายเพิ่งจะซ่อมและทาสีใหม่หมด แหมช่างเป็นบุญของผมแท้ๆเลย
อ่อ ผมลืมบอกไปว่าผมชื่อ เซบัสเตียน นะ..เป็นไงเท่ห์ใหมชื่อเป็นฝรั่งเลยนา
ในช่วงวันแรกๆผมจำได้นายจะคอยเรียกผมว่า เซบัส บ้าง บัสเตียน บ้าง จนนายรู้สึกว่าไม่ไหวแล้วชื่อเอ็งเรียกยากจังวะ
และตั่งแต่วันที่นายบ่นกับผมอย่างนั้นเป็นต้นมา นายจึงเปลี่ยนชื่อเรียกผมใหม่ว่า
บักเตียน เห็นนายให้เหตุผลกับผมว่า ไอ้ชื่อฝรั่งๆแบบที่นายคนเก่าเรียกผมนะมันขัดกับหน้าตาถู่ๆจมูกบี้ๆแถมหน้าก็ย่นๆของผมเป็นอย่างมาก
แถมนายยังเพิ่มเติมอีกว่านายมีปัญหาในการออกสำเนียงเรียกชื่อผมอีกต่างหาก
ลองมาฟังนายพูดให้เหตุผลอย่างนี้แล้วผมก็ต้องยอมละครับ เอ้า..บักเตียน
ก็ บักเตียน ครับนาย เพื่อนาย ผมเอ้ย..เตียนทำได้ครับ
ผมมาฟังๆดูที่นายเรียกผมว่า
บักเตียนแทนชื่อเก่า ผมชักจะชอบอยู่เหมือนกันนา เพราะฟังๆดูก็รู้สึกหนักแน่นแถมยังเข้มข้นดีอีกด้วย..
ดีเหมือนกันครับ..ผมชอบครับนาย
อ่อ..ลืมบอกไปว่าตอนนี้ผมอายุได้
8 เดือนกว่าๆแล้วนา
